پس از قطعی طولانی؛ اینترنت چه زمانی کامل وصل می شود؟

پس از حدود دو هفته محدودیت و اختلال در دسترسی به اینترنت، سرانجام خبرهایی امیدوارکننده از بازگشت کامل اینترنت بین الملل در سراسر کشور منتشر شده است. طبق اعلام منابع رسمی، در صورت نبود مشکل فنی، اتصال اینترنت جهانی در تمامی استان ها تا 24 ساعت آینده برقرار خواهد شد؛ خبری که برای میلیون ها کاربر، کسب وکار، دانشجو و خانواده ایرانی اهمیت حیاتی دارد.

این دوره از قطعی اینترنت، یکی از طولانی ترین و پرهزینه ترین محدودیت های ارتباطی سال های اخیر به شمار می رود. در این مدت، نه تنها کسب وکارهای دیجیتال، بلکه بخش بزرگی از زندگی عادی مردم تحت تاثیر قرار گرفت؛ از ارتباط با عزیزان خارج از کشور گرفته تا آموزش، سرگرمی و حتی سلامت روان.

واقعیت این است که نمی توان خسارت های اقتصادی ناشی از قطع اینترنت را انکار کرد. بسیاری از کسب وکارهای آنلاین و حتی غیرآنلاین در این مدت متحمل زیان های جدی شدند و کارگران و فریلنسرهای زیادی با نگرانی تامین هزینه های روزمره روبه رو شدند. شنیدن صدای این گروه یک ضرورت است و رسانه ها نیز به درستی به آن پرداخته اند.

اما در کنار این صداهای بلندتر، گروه بزرگی از مردم وجود دارند که کمتر شنیده می شوند؛ کسانی که شاید درآمد مستقیمی از اینترنت نداشته باشند، اما زندگی روزمره و آرامش روانی شان به آن گره خورده است. این افراد بلندگویی برای روایت رنج های خود ندارند، اما تجربه روزهای بدون اینترنت برایشان تلخ و فرساینده بوده است.

اینترنت فقط ابزار کار نیست

برای بسیاری از کاربران، اینترنت تنها یک ابزار اقتصادی نیست، بلکه بخشی جدایی ناپذیر از زندگی اجتماعی و عاطفی محسوب می شود. مادری بازنشسته که ساعت ها با دیدن ویدئوهای ساده در شبکه های اجتماعی سرگرم می شود، نوجوانی که تنها دلخوشی اش بازی آنلاین است یا فردی که ارتباطش با عزیزان خارج از کشور فقط از طریق تماس اینترنتی برقرار می شود، همگی در این مدت با احساس انزوا و فشار روانی مواجه شدند.

در بخش نظرات کاربران، روایت های متعددی از این رنج پنهان دیده می شد. یکی از کاربران نوشته بود که احساس زندانی بدون ملاقات را تجربه می کند و ساده ترین نیاز ارتباطی برایش به یک آرزو تبدیل شده است. این تجربه ها نشان می دهد اینترنت دیگر یک امکان لوکس نیست، بلکه یک زیرساخت حیاتی برای زیست روزمره مردم است.

شنیدن صدای مردم کار ساده ای نیست

رسانه ها در چنین شرایطی معمولا بیشتر با مدیران و صاحبان کسب وکار گفت وگو می کنند؛ نه از سر ترجیح ارزشی، بلکه به دلیل سهولت دسترسی. شنیدن صدای مردم عادی پیچیده تر است و نیاز به روایت، صبر و بازتاب تجربه های فردی دارد. با این حال، بازتاب این صداها برای درک ابعاد واقعی بحران ضروری است.

در همین دوره تلاش هایی برای روایت این تجربه ها انجام شد؛ از مشکلات دانشجویانی که برای پیگیری ایمیل های اپلای خود دچار مشکل شدند تا گزارش هایی درباره فشار روانی ناشی از بلاتکلیفی و وعده های تکراری مسئولان. با این وجود، هنوز هم بخش بزرگی از این روایت ها ناگفته مانده است.

وعده بازگشت اینترنت تا 24 ساعت آینده

بر اساس اخبار منتشرشده، در صورت عدم بروز اختلال فنی، اینترنت بین الملل تا 24 ساعت آینده در تمامی استان های کشور به طور کامل متصل خواهد شد. این در حالی است که از 18 دی ماه، زمان های مختلفی برای بازگشت اینترنت اعلام شده بود که هیچ کدام به طور کامل محقق نشد.

حتی با کاهش نسبی محدودیت ها در ساعات اخیر، تا لحظه تنظیم این گزارش هنوز اینترنت به شرایط پیش از 18 دی 1404 بازنگشته است. همین موضوع باعث شده بخشی از کاربران با تردید و احتیاط به وعده های جدید نگاه کنند.

اینترنت برای همه است

آنچه این تجربه دوباره یادآوری کرد، این واقعیت است که اینترنت تنها متعلق به کسب وکارها یا گروه خاصی از جامعه نیست. اینترنت برای همه است؛ برای دانشجو، سالمند، نوجوان، مهاجر، خانواده و هر کسی که زندگی اش به نوعی با جهان دیجیتال پیوند خورده است.

اگر بازگشت کامل اینترنت محقق شود، شاید اتصال دوباره شبکه جهانی بتواند بخشی از آسیب های اقتصادی را جبران کند، اما آثار روانی و اجتماعی این دوره همچنان نیازمند توجه و بررسی است. شنیدن صدای مردم و ثبت روایت روزهای بدون اینترنت، بخشی از مسئولیت اجتماعی رسانه ها و تصمیم گیران است.

جمع بندی کوتاه

بازگشت اینترنت بین الملل پس از دو هفته قطعی، خبر امیدوارکننده ای برای میلیون ها کاربر ایرانی است؛ اما تجربه این روزها نشان داد اینترنت فقط ابزار کسب درآمد نیست، بلکه ستون اصلی زندگی ارتباطی و روانی مردم به شمار می رود. اگر قرار است اینترنت وصل شود، باید پذیرفت که حق دسترسی به آن، حقی همگانی است.