آیا گوشی شما می تواند دروغ گفتنتان را تشخیص دهد؟

گوشی هوشمندی که هر روز در دست یا کنار شماست، فقط برای تماس، پیام و دسترسی به اینترنت ساخته نشده است؛ این دستگاه به مجموعه ای از حسگرها، دوربین و میکروفون مجهز است که می توانند اطلاعات مختلفی از صدا، حرکت و رفتار کاربر ثبت کنند. حالا با پیشرفت هوش مصنوعی این پرسش مطرح شده که آیا می توان از این داده ها برای تشخیص دروغ استفاده کرد؟ بررسی توانایی های گوشی های هوشمند نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند تغییرات صدا، حالات چهره، حرکات و حتی برخی شاخص های فیزیولوژیکی را تحلیل کند، اما این داده ها هنوز برای اثبات قطعی دروغگویی یک فرد کافی نیستند.

گوشی هوشمند چه داده هایی را می تواند جمع آوری کند؟

به گزارش خبرمحور به نقل از ایتنا؛ گوشی‌های هوشمند امروزی تنها یک صفحه‌نمایش، دوربین و میکروفون نیستند؛ بلکه مجموعه‌ای از حسگرهای پیشرفته به شمار می‌آیند که محیط اطراف و نحوه استفاده کاربر را به‌طور مداوم رصد می‌کنند. پرسش اصلی این است که آیا هوش مصنوعی می‌تواند از این حجم داده برای تشخیص صداقت یا عدم صداقت افراد بهره ببرد؟

ممکن است هنگام گفت‌وگو با فردی دیگر، گوشی خود را روی میز بگذارید، بدون آنکه به این موضوع فکر کنید که این دستگاه کوچک چه اطلاعاتی می‌تواند درباره شما گردآوری کند. دوربین حرکت را رصد می‌کند، میکروفون صدا را دریافت می‌کند و حسگرهای حرکتی تغییرات ظریف را ثبت می‌کنند؛ در حالی که دستگاه‌های مدرن نسبت به سال‌های گذشته، شاخص‌های سلامت و فعالیت‌های روزانه بیشتری را جمع‌آوری می‌کنند. اما چه می‌شود اگر هوش مصنوعی از تمام این داده‌ها برای تشخیص راست‌گویی یا دروغ‌گویی استفاده کند؟

این ایده شبیه صحنه‌ای از یک فیلم علمی‌تخیلی به نظر می‌رسد، اما پیشرفت‌های سریع در حوزه حسگرها و هوش مصنوعی، آن را واقع‌گرایانه‌تر کرده است. بنابراین پرسش این است: آیا یک گوشی هوشمند واقعاً می‌تواند دروغ را تشخیص دهد؟

داده‌های حسگری

یک گوشی هوشمند مدرن تنها یک صفحه‌نمایش، دوربین و میکروفون نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از حسگرها است که محیط اطراف و نحوه استفاده از دستگاه را رصد می‌کنند. برای مثال، شتاب‌سنج و ژیروسکوپ می‌توانند حرکات جزئی گوشی را تشخیص دهند، در حالی که میکروفون قادر است صدا را ضبط کرده و از نظر فنی ویژگی‌های آن را تجزیه و تحلیل کند. در مورد دوربین نیز این دستگاه قادر به تشخیص چهره‌ها و ردیابی برخی حرکات و جزئیات آن‌ها شده است.

هنگامی که این داده‌ها با سیستم‌های هوش مصنوعی ترکیب می‌شوند، جستجوی الگوهای خاص در رفتار کاربر امکان‌پذیر می‌شود. با این حال، تشخیص این سیگنال‌ها به این معنا نیست که گوشی می‌تواند مستقیماً حقیقت را از دروغ تشخیص دهد.

صدا، تنش را آشکار می‌کند

صدا یکی از شاخص‌هایی است که به‌راحتی برای هوش مصنوعی قابل تجزیه و تحلیل است. هنگامی که فردی استرس دارد، سرعت گفتار، لحن صدا یا مدت زمان مکث میان جملات ممکن است تغییر کند. سیستم‌های نرم‌افزاری می‌توانند این ویژگی‌ها را تجزیه و تحلیل کرده و به دنبال تغییرات غیرمعمول بگردند.

با این حال، مشکل اصلی اینجاست که استرس لزوماً به معنای دروغ گفتن فرد نیست. صدای یک فرد ممکن است به دلیل احساس خجالت، ترس، عصبانیت یا فشار روانی تغییر کند، حتی اگر حقیقت مطلق را بیان کند. بنابراین، در نظر گرفتن تغییر صدا به عنوان مدرک قطعی دروغ‌گویی، نتیجه‌گیری نادرستی خواهد بود.

دوربین، چهره را تجزیه و تحلیل می‌کند

فناوری‌های تحلیل تصویر و ویدئو به‌طور قابل توجهی توسعه یافته‌اند و دوربین‌ها اکنون قادر به ردیابی حرکات صورت، سر و چشم و برخی حالات چهره هستند. این امر دریچه‌ای برای تحلیل رفتار فرد در حین مکالمه، مانند تغییرات در حالت چهره، جهت نگاه یا حرکات تکراری او، باز می‌کند.

با این حال، این باور که اجتناب از تماس چشمی به معنای دروغ گفتن است، دیگر یک قانون علمی قابل اعتماد محسوب نمی‌شود. علاوه بر این، حالات چهره میان افراد و موقعیت‌ها بسیار متفاوت است. بنابراین، گوشی می‌تواند حرکت و حالت چهره را تشخیص دهد، اما نمی‌تواند پنجره‌ای مستقیم به افکار کاربر باز کند و دریابد که آیا جمله‌ای که گفته شده صحیح است یا خیر.