غذا دادن به حیوانات خیابانی / مهربانی یا آسیب پنهان؟
غذادادن به سگ ها و گربه های خیابانی برای بسیاری از مردم نشانه محبت و حمایت از حیوانات است، اما کارشناسان محیط زیست درباره پیامدهای این کار هشدارهایی مطرح کرده اند. محمد درویش معتقد است غذارسانی بدون برنامه می تواند رفتار طبیعی حیوانات را تغییر دهد، وابستگی آنها به انسان را افزایش دهد و حتی بر سلامت و تولید مثل آنها تاثیر بگذارد. از سوی دیگر، دسترسی آسان حیوانات به منابع غذایی در سطح شهر می تواند به افزایش جمعیت، گسترش بیماری ها و بیشتر شدن تعارض میان حیوانات و انسان ها منجر شود.
غذارسانی چگونه رفتار حیوانات را تغییر می دهد؟
به گزارش خبرمحور به نقل از ایسنا؛ محمد درویش در پاسخ به این پرسش که غذادادن به حیوانات شهری چه تبعاتی برای زیست شهری دارد؟ با تاکید بر اینکه «مهمترین این تبعات برای خود حیوانات است»، اظهارکرد: حیوانات باید برای تهیه غذا تلاش کنند، اما غذادادن باعث میشود آنها از وظیفهشان فاصله بگیرند و نتوانند در برابر دشمنانشان مقاومت کنند. از سوی دیگر اخیراً دامپزشکان اعلام کردهاند که گربههای خیابانی دچار بیماریهایی مانند کبد چرب و دیابت شدهاند.
وی به هم خوردن سیستم تولید مثل حیوانات را از دیگر تبعات غذادادن به آنها برشمرد.
این فعال محیط زیست در ادامه با اشاره به موارد حمله سگها به انسانها اظهار کرد: سگهای بسیار زیادی هستند که به انسانها حمله میکنند و این اتفاق در منطقه لواسان تهران بارها رخ داده است، بهخصوص در دوران کرونا که انسانها کمتر در سطح شهر حضور داشتند و حیوانات بدون غذا میماندند.
درویش این مسئله را مرتبط با مدیریت پسماند دانست و گفت: اگر شهرداری تفکیک زباله از مبدأ را انجام دهد و سطلهای زباله را از سطح شهر جمعآوری کند، میتوان این مسئله را بهتر مدیریت کرد.
وی همچنین درباره حقوق حیوانات و نحوه نشاندادن علاقه و حمایت درست و اصولی از آنها اظهارکرد: مردم میتوانند به کلینیکها و پناهگاهها برای جمعآوری حیوانات از اطراف شهرها و عقیمسازی آنها کمک کنند تا از زاد و ولد بیرویه آنها کاسته شود.
درویش در ادامه درباره غذادادن به حیوانات و قوانین مربوط به آن در کشورهای پیشرفته نیز اظهار کرد: حیوانات در کشورهای پیشرفته جمعآوری میشوند و مردم میتوانند آنها را به سرپرستی بگیرند. مدیریت پسماند نیز از مبدأ انجام میشود و تنها در کشورهای کمتر توسعهیافته شاهد شرایطی هستیم.
وی تاکید کرد: دولت باید تلاش کند سامانه مدیریت پسماند را اصلاح کند و آنچه را در تعهدات خود در برنامه پنجساله چهارم داشته، اجرا کند. لندفیلها حذف شوند، تفکیک زباله انجام شود و زباله در دسترس حیات وحش و سگها و گربههای رهاشده قرار نداشته باشد.
این پژوهشگر محیط زیست با اشاره به ساز و کارهای قانونی لازم برای حیوانات اظهارکرد: قانون منع حیوانآزاری بهدقت تصویب شود این در حالیست که سالهاست که این قانون در راهروهای مجلس، قوه قضاییه و دولت معطل مانده است.
وی در ادامه درباره تأثیر برگزاری پویشهای مردمی و مشارکت سازمانهای مردمنهاد در آگاهیرسانی به دوستداران حیوانات درباره تبعات غذادادن به آنها نیز گفت: آگاهیرسانی به افرادی که ناآگاهانه فکر میکنند غذادادن به حیوانات اقدام درستی است، میتواند بسیار مؤثر باشد. از سوی دیگر برخی افراد از راهاندازی کمپینهای مختلف به بهانه حیواندوستی سود میبرند که مصداق بارز حیوانآزاری است.
درویش در پایان در مورد تبعات غذادهی به حیوانات در فصل زاد و ولد گفت: حیوانات در حیات وحش در فصل بارندگی متوجه میشوند که نباید زاد و ولد کنند، اما افراد با غذادادن به حیوانات پیام نادرستی به آنها میدهند تا زاد و ولد کنند. این مسئله میتواند باعث افزایش جمعیت و در نهایت، مرگ دستهجمعی حیوانات یا افزایش زاد و ولد حیوانات وحشی شود.
اخبار لحظه ای را در شبکه های اجتماعی خبر محور بخوانید.
هیچ نظر! یکی از اولین.