آب در گوش؛ چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

به گزارش خبرمحور به نقل از عصر ایران، شنا یکی از فعالیت‌های محبوب افراد در تابستان و تعطیلات است، اما باقی ماندن آب در مجرای گوش می‌تواند تجربه خوشایندی نباشد. بیشتر اوقات، آب به طور طبیعی از گوش خارج می‌شود، اما گاهی مقداری آب در گوش باقی می‌ماند و مشکلاتی ایجاد می‌کند.

علائم آب گیر کردن گوش

زمانی که آب در گوش باقی می‌ماند، فرد ممکن است احساس غلغلک، خارش یا گرفتگی گوش داشته باشد که گاهی تا فک یا حلق نیز کشیده می‌شود. مشکلات شنوایی مانند مبهم شنیدن صداها نیز رایج است.

اگر آب محبوس شده طولانی شود، زمینه رشد باکتری‌ها و قارچ‌ها فراهم می‌شود و می‌تواند به عارضه‌ای موسوم به «گوش شناگر» یا اوتیت خارجی منجر شود. این عارضه شامل علائم زیر است:

• درد در ناحیه گوش خارجی

• خارش و قرمزی

• ترشح یا تورم

• گاهی تب

آمار نشان می‌دهد حدود یک نفر از هر ۱۰ نفر، به ویژه در فصل تابستان، تجربه گوش شناگر را داشته‌اند. کودکان ۷ تا ۱۴ سال بیش از دیگر گروه‌ها در معرض خطر هستند.

درمان و مراجعه به پزشک

اگر مشکوک به گوش شناگر هستید، مراجعه به پزشک متخصص ضروری است. درمان معمولا شامل قطره‌های آنتی‌بیوتیک و مسکن طبق دستور پزشک است.

پزشکان توصیه می‌کنند از شنا کردن در آب آلوده یا پس از طوفان خودداری کنید. منابع آب شیرین مانند رودخانه‌ها و دریاچه‌ها خطر بیشتری دارند، در حالی که استخرهای کلردار معمولا ایمن هستند.

راه‌های پیشگیری از آب گیر کردن گوش

متخصصان توصیه می‌کنند:

• استفاده از کلاه شنا یا گوش‌گیر مخصوص برای محافظت از گوش

• خشک کردن کامل گوش‌ها بعد از شنا

• در صورت احساس درد، التهاب یا تورم، مراجعه به پزشک

• اگر آب در گوش بیش از دو تا سه روز باقی ماند، بررسی آن ضروری است

گوش‌گیرهای سفارشی می‌توانند بهترین گزینه برای افرادی باشند که به طور مکرر پس از شنا دچار آب گیر کردن گوش می‌شوند.

جمع بندی کوتاه

آب گیر کردن گوش پس از شنا رایج است اما اگر به موقع پیشگیری و درمان نشود، می‌تواند به عفونت گوش یا گوش شناگر منجر شود. استفاده از گوش‌گیر و خشک کردن گوش، بهترین روش پیشگیری است.