رشد تقاضا برای واحدهای مسکونی زیر ۴۰ متر در بازار مسکن
به گزارش خبرمحور به نقل از فارس، در شرایطی که قیمت مسکن در ایران به شدت افزایش یافته و قدرت خرید خانوارها به شدت کاهش پیدا کرده، توجه سیاستگذاران به کوچکسازی واحدهای مسکونی افزایش یافته است. بر اساس گزارشها، تقاضا برای خانههای زیر ۴۰ متر در تهران به حدود ۴ درصد از کل معاملات رسیده است، اما این افزایش سهم در مقایسه با نیاز واقعی بازار، نتوانسته به کاهش قیمتها یا بهبود وضعیت مسکن کمک کند.
راهحلهای نادرست و تأثیر کوچکسازی بر قیمتها
بررسیها نشان میدهد که میانگین متراژ واحدهای مسکونی از ۱۳۳ متر در سال ۱۳۹۰ به ۱۳۹ متر در سال گذشته افزایش یافته است. این افزایش اندک نشان میدهد که باوجود توجه به تبلیغات کوچکسازی، بازار و سازندگان تمایلی به کوچکتر کردن واحدها نداشتهاند.
بهطور خاص، تبدیل یک واحد ۱۰۰ متری به دو واحد ۵۰ متری به سود سازندهها منجر میشود، اما نمیتواند قیمتها را به طور واقعی کاهش دهد. در حقیقت، بخش عمده هزینههای ساخت مسکن مربوط به زمین و مجوزهای ساخت است، نه صرفاً مصالح یا متراژ مفید.
افزایش قیمت مسکن و مشکلات ساختوساز
با این حال، در طول سالها، قیمت مسکن در تهران به طور چشمگیری افزایش یافته است. از سال ۱۳۹۰ تا ابتدای سال جاری، متوسط قیمت مسکن در پایتخت ۴۷ برابر شده و قدرت خرید خانه اولیها در همین مدت ۵۰ برابر کاهش یافته است. این شکاف گسترده باعث شده بسیاری از سیاستگذاران به اشتباه تصور کنند که راهحل اصلی بحران مسکن، کاهش متراژ واحدهاست، در حالی که این مسیر تنها منجر به سود بیشتر سازندگان و زیان بیشتر خریداران شده است.
راهحل واقعی چیست؟
کارشناسان معتقدند که راهحل واقعی بحران مسکن در ایران، افزایش عرضه زمین و افزایش تولید مسکن از مسیر سیاستهای فعال دولتی است. یکی از مهمترین اقدامات در این راستا، واگذاری زمینهای دولتی به بخش خصوصی و آزادسازی اراضی است. این کار میتواند به کاهش قیمت تمامشده مسکن و بهبود عرضه کمک کند. در حالی که هزینه زمین در شهرهای بزرگ بیش از نیمی از قیمت تمامشده مسکن را تشکیل میدهد، آزادسازی اراضی میتواند به کاهش این هزینهها و در نتیجه کاهش قیمت مسکن کمک کند.
اصلاحات ساختاری مورد نیاز
با وجود این، برخی از سیاستها مانند حذف بخشی از مشاعات به منظور کاهش هزینهها و افزایش سود سازندگان، تنها منجر به کاهش کیفیت زندگی شهری و افزایش تراکم جمعیتی در ساختمانها میشود. کارشناسان بر این باورند که اصلاح بازار مسکن باید از مسیر توسعه افقی و تعادل در عرضه زمین و مسکن صورت گیرد، نه از طریق کاهش متراژ واحدها.
نتیجهگیری:
در حالی که کاهش متراژ واحدهای مسکونی ممکن است در کوتاهمدت به سود سازندگان باشد، اما این اقدام نمیتواند مشکلات اصلی بازار مسکن مانند افزایش هزینه زمین و کاهش قدرت خرید را حل کند. برای حل این بحران، نیاز به اصلاحات بنیادین در سیاستهای ساختوساز و افزایش عرضه زمین از سوی دولت است.
هیچ نظر! یکی از اولین.