تشخیص زودهنگام پارکینسون با یک تار موی انسان
پژوهشگران چینی به سرپرستی «مینگ لی» از دانشگاه هِبِی به یک نشانگر زیستی بالقوه برای بیماری پارکینسون در موی انسان دست یافتهاند. این یافته میتواند مسیر تشخیص زودهنگام بیماری را تغییر دهد، زیرا نمونهگیری از مو ساده، غیرتهاجمی و کمهزینه است.
تغییرات فلزی در موی بیماران پارکینسون
در این مطالعه، نمونه موی ۶۰ بیمار مبتلا به پارکینسون با افراد سالم همسن مقایسه شد. نتایج نشان داد میزان آهن و مس در موی بیماران بهطور قابل توجهی کمتر و سطح منگنز و آرسنیک بیشتر است. این الگو میتواند به عنوان یک نشانگر زیستی اولیه برای شناسایی افراد در معرض خطر مورد استفاده قرار گیرد.
موی انسان ویژگی منحصربهفردی دارد: این بافت میتواند فلزات سنگین و عناصر مختلف را طی مدت طولانی در خود ذخیره کند و برخلاف خون، بزاق یا ادرار، بازتابی تاریخیتر از وضعیت بدن ارائه دهد. از این رو، بررسی فلزات موجود در مو میتواند تصویری کاملتر از اختلالات متابولیک و محیطی فراهم کند.
ارتباط روده و آهن در پارکینسون
علت دقیق پارکینسون هنوز مشخص نیست، اما مطالعات پیشین این بیماری را با برهمخوردن تعادل باکتریهای روده، رژیمهای غذایی ناسالم و قرار گرفتن در معرض آلایندههای محیطی مانند آفتکشها مرتبط دانستهاند. در پژوهش حاضر، کاهش سطح آهن در مو با اختلال عملکرد روده ارتباط نزدیکی داشت.
مطالعات تکمیلی روی مدلهای موشی مبتلا به حالتی شبیه پارکینسون نشان داد که کاهش آهن در مو با ضعف سد روده و تغییر در ژنهای مرتبط با جذب آهن همراه است. ژنهای مربوط به جذب آهن توسط میکروبها فعالتر شده بودند که میتواند به کمبود گسترده آهن در بدن منجر شود. این یافتهها اهمیت ارتباط روده و مغز در بروز پارکینسون را تأیید میکند و نشان میدهد مو میتواند رد پای این تعامل را ثبت کند.
اهمیت کاهش آهن و افزایش آرسنیک
در میان تمام تغییرات مشاهدهشده، کاهش آهن در مو پایدارترین و برجستهترین یافته بود. پژوهشگران معتقدند این موضوع میتواند نشانگر ارتباط بنیادین میان میکروبیوم روده و ژنهای تنظیمکننده متابولیسم آهن در زمینه پاتولوژی پارکینسون باشد.
از سوی دیگر، افزایش سطح آرسنیک در موی بیماران نیز موضوعی قابل توجه است. این تغییر ممکن است با مواجهههای محیطی یا رژیم غذایی مرتبط باشد. بیماران مورد مطالعه بیشتر از دل و جگر و برخی غذاهای دریایی مصرف میکردند؛ موادی که احتمال وجود آرسنیک در آنها بیشتر است.
تأکید بر تحقیقات تکمیلی
این یافتهها با مرور مطالعاتی در سال ۲۰۲۵ همخوانی دارند که شواهدی از اختلال در تنظیم آهن در مغز، خون و روده بیماران پارکینسون گزارش کرده بود. با این حال، پژوهشگران تأکید میکنند برای تأیید این الگو در جمعیتهای بزرگتر و روشن شدن سازوکار دقیق ارتباط کمبود آهن و پارکینسون، تحقیقات بیشتری لازم است.
روش استفاده از مو برای تشخیص بیماری میتواند نویدبخش یک ابزار زودهنگام و کمهزینه باشد که با نمونهگیری ساده، امکان پایش فلزات و عناصر مرتبط با پارکینسون را فراهم کند. اگر تحقیقات تکمیلی موفقیتآمیز باشند، پزشکان ممکن است تنها با بررسی یک تار مو، سرنخهایی حیاتی از ابتلای فرد به این بیماری پیچیده عصبی به دست آورند.
جمعبندی کوتاه
تحقیقات جدید نشان میدهد کاهش آهن و افزایش آرسنیک در موی بیماران پارکینسون میتواند به روشی ساده و غیرتهاجمی برای تشخیص زودهنگام این بیماری کمک کند. ارتباط روده و مغز و ثبت تغییرات فلزی در مو، افق تازهای در شناسایی بیماریهای عصبی باز میکند.
منبع: سلامت نیوز
هیچ نظر! یکی از اولین.