دانشمندان مکانیزم ارتباط استرس و شعلهور شدن اگزما را کشف کردند
برای افرادی که به اگزما مبتلا هستند، استرس میتواند باعث تشدید شدن علائم و بدتر شدن بثورات خارشدار شود. اما ارتباط دقیق بین استرس و التهاب پوستی تا پیش از این بهخوبی مشخص نبود.
به نقل از نیچر، اکنون پژوهشگران شبکهای از نورونها را شناسایی کردهاند که در پاسخ به استرس فعال میشوند و با تحریک سلولهای ایمنی در پوست، علائم اگزما را تشدید میکنند. این یافتهها امروز در مجله Science منتشر شده است و بر اساس یک مدل موشی از درماتیت آتوپیک (نوعی اگزمای مزمن) به دست آمده است؛ بیماریای که بیش از ۲۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار میدهد.
به گفته شنبین لیو، عصبشناس در دانشگاه فودان در شانگهای چین، این مطالعه نشان میدهد چگونه یک احساس، مانند استرس روانی، میتواند به یک رویداد زیستی یعنی التهاب پوست تبدیل شود.
بیماریهای آلرژیک پوستی مانند درماتیت آتوپیک ناشی از پاسخ بیشفعال سیستم ایمنی هستند که به سلولهای پوست خود بدن حمله میکند. در برخی افراد مبتلا، تجمع نوعی سلول ایمنی به نام ائوزینوفیل در بافتهای پوستی دیده میشود که التهاب را تشدید میکند. اما این که چه چیزی این سلولها را به پوست میکشاند و فعال میکند، تا پیش از این مشخص نبود.
سلولهای خارشزا
در بررسی نمونههای پوستی (بیوپسی) و خون ۵۱ فرد مبتلا به درماتیت آتوپیک، پژوهشگران دریافتند افرادی که سطح استرس بالاتری گزارش کرده بودند، التهاب پوستی شدیدتر و تعداد بیشتری ائوزینوفیل نسبت به افراد با استرس کمتر داشتند.
برای درک منشأ این سیگنال التهابی، محققان یک مدل موشی از این بیماری ایجاد کردند که علائمی مانند قرمزی پوست، خارش و التهاب داشت. زمانی که این موشها تحت استرس روانی قرار گرفتند، علائم آنها بهویژه خارش بدتر شد. بررسی بافت پوست این حیوانات نشان داد که تعداد ائوزینوفیلها در آنها چهار برابر بیشتر از موشهای بدون استرس است.
برای ردیابی سیگنالهای عصبی که استرس را به التهاب مرتبط میکنند، پژوهشگران سلولهای عصبی پوست را تحلیل کردند و گروهی از نورونها را شناسایی کردند که در اثر استرس فعال میشوند. این نورونها سیگنالهایی از سیستم عصبی مرکزی دریافت میکنند که با پاسخهای استرسی مرتبط هستند و در عین حال پروتئینهای التهابی تولید میکنند که ائوزینوفیلها را به سمت پوست جذب میکند.
فعالسازی این نورونها باعث شد نسبت ائوزینوفیلها در پوست موشهای مبتلا بیش از دو برابر شود؛ در حالی که مهار آنها مانع از تشدید علائم در اثر استرس شد. لیو میگوید این یافتهها میتواند به درمانهای بسیار هدفمند منجر شود، مانند مهار اعصاب حساس به استرس یا مولکولهای التهابی که آنها تولید میکنند.
ولفگانگ ونینگر، متخصص پوست در دانشگاه پزشکی وین، میگوید: این پژوهش بخش مهمی از پازل ارتباط استرس و اگزما را روشن میکند، اما گام بعدی این است که این نتایج در انسانها نیز تأیید شود.
منبع: ایسنا
هیچ نظر! یکی از اولین.