حقیقت مرگ غلامرضا تختی از زبان نزدیکانش
غلامرضا تختی، پهلوان و اسطوره کشتی ایران، روز یکشنبه ۱۷ دی ۱۳۴۶ در اتاق خود در هتل آتلانتیک تهران جان باخت. او پیش از خودکشی روی کاغذی نوشت:
“خودکشی خیلی مشکل است و نمیدانید الان در چه حالی هستم. تمام بدنم میلرزد. خودم باور نمیکنم که فردا زیر خاک هستم… خدایا زودتر راحتم کن. آب حاضر کردم. دستم میلرزد.”
با گذشت بیش از نیم قرن، هنوز دلیل مرگ تختی و نقش فشارها و محدودیتها در آن، موضوع بحث و گمانهزنی است. نزدیکان او در گفتوگو با خبرآنلاین جزئیات جدیدی از این ماجرا فاش کردهاند که برای تاریخ ورزش ایران اهمیت زیادی دارد.
روایت علیاکبر حیدری؛ فشارها و محدودیتها
علیاکبر حیدری، پیشکسوت کشتی و همتیمی تختی، درباره روزهای بعد از مرگ او گفت:
“وقتی خبر فوت تختی را شنیدیم، با چند نفر از بچهها به پارک شهر رفتیم. جنازه تختی در میان جمعیت عظیم روی هوا حرکت میکرد. در ابتدا به ذهنمان رسید شاید ساواک دخیل باشد، اما بعدها فهمیدیم چنین چیزی نبود. محدودیتهایی اعمال میشد، اما دخالت مستقیم نبود.”
حیدری درباره شایعههای خانوادگی و ازدواج تختی نیز گفت:
“خانم تختی از خودش پهلوانتر بود و شایعهها درباره او درست نبود. اختلافات خانوادگی باعث خودکشی تختی نشد. فشارها و محدودیتها او را ناراحت کرده بود، اما هیچکسی نمیتوانست عامل مرگ او باشد.”
هیچ نظر! یکی از اولین.