چرا مستند ترانه علیدوستی در شبکه های اجتماعی دیده شد

به گزارش خبرمحور به نقل از اقتصادنیوز، مستند «ترانه» به کارگردانی پگاه آهنگرانی، با حضور ترانه علیدوستی در شبکه‌های اجتماعی بازتاب گسترده‌ای پیدا کرد. علیدوستی در این مستند بدون محافظه‌کاری درباره تجربه‌های شخصی و اجتماعی خود صحبت کرد؛ از اعتراض‌های سال ۱۴۰۱، نسبتش با جامعه، بیماری خودایمنی، بدنش، فمینیسم و جایگاهش در سینمای امروز ایران.

صراحت ترانه در مواجهه با زندگی

ترانه علیدوستی در این مستند می‌گوید هرگز تصور نمی‌کرد یک روز فعال مدنی شود و امروز با شهرتش احساس راحتی بیشتری دارد. او جمله «هر روز بیشتر فمینیست می‌شوم» را به صراحت بیان می‌کند و درباره بیماری خودایمنی‌اش می‌گوید که یک سال خانه‌نشین بوده و چهره‌اش برایش ناشناخته بود، اما اکنون دوباره با خود آشتی کرده است.

فاصله سینما از جامعه

علیدوستی درباره غیبتش از سینما در سه سال گذشته نیز گفت: بسیاری از نقش‌ها و موضوعات سینمایی امروز با جامعه هم‌خوانی ندارند. او به مسئله حجاب و تغییر سبک زندگی در جامعه اشاره کرد و پرسید چگونه می‌توان روایت سینمایی منطبق با شرایط کنونی ارائه داد؟ او همچنین به گشت ارشاد و مسائل حساس اجتماعی و تتوی خود پرداخت، نشان‌دهنده شکاف میان زیست فردی و نگاه ایدئولوژیک در جامعه است.

گفت‌وگو؛ نیاز جامعه

بازتاب گسترده مستند «ترانه» نشان داد جامعه ایران نیازمند گفت‌وگوی واقعی و شنواست. گفت‌وگو به معنای پذیرش کامل نیست، بلکه شنیدن صدای دیگری و شفاف‌سازی است. جامعه‌ای که گفت‌وگو را جایگزین دستور و سکوت کند، بالغ‌تر و مدنی‌تر خواهد شد و اختلاف نظر به بحران تبدیل نمی‌شود.

شبکه‌های اجتماعی و رسانه جایگزین

وایرال شدن مستند در شبکه‌های اجتماعی، نشان‌دهنده خلا گفت‌وگو در رسانه‌های رسمی است. نبود سازوکار مؤثر در نهادهای رسمی، از جمله شورای عالی انقلاب فرهنگی و نهادهای نظارتی سینما، باعث شده روایت‌های جایگزین و هنرمندان مستقل دیده شوند.

جمع بندی کوتاه

مستند «ترانه» با روایت زندگی و تجربه‌های ترانه علیدوستی، شکاف میان جامعه و سینما را برجسته کرد و نشان داد که گفت‌وگو، حتی در فضای محدود، ابزاری ضروری برای بلوغ اجتماعی و شنیده شدن صدای مردم است.