نزدیک ترین سیاره قابل سکونت به زمین کجاست؟

آیا نزدیک‌ترین همسایه کیهانی زمین می‌تواند میزبان حیات باشد؟ این پرسشی است که سال‌ها ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است. اکنون توجه اخترشناسان بیش از هر زمان دیگری به پروکسیما قنطورس بی جلب شده؛ سیاره‌ای که تنها ۴.۲۴ سال نوری با زمین فاصله دارد و در منطقه قابل سکونت ستاره خود قرار گرفته است. با وجود این، شرایط خشن ستاره میزبان و نبود شواهد قطعی از وجود جو یا آب مایع، همچنان رازهای زیادی را درباره این جهان مرموز باقی گذاشته است.

نزدیک‌ترین سیاره قابل سکونت به زمین؛ آیا حیات آنجا پیدا می‌شود؟

به گزارش خبرمحور به نقل از عصرایران؛ تنها چند دهه پیش، وجود سیاره هایی خارج از منظومه شمسی در حد یک فرضیه بود، اما امروز اخترشناسان بیش از 5000 سیاره فراخورشیدی را شناسایی کرده اند. در میان آنها، سیاره Proxima Centauri b به دلیل فاصله اندک از زمین و قرار گرفتن در محدوده قابل سکونت ستاره خود، یکی از مهم ترین اهداف پژوهش های نجومی به شمار می رود.

این سیاره در مدار ستاره پروکسیما قنطورس، نزدیک ترین ستاره به خورشید، قرار دارد و تنها حدود 4.24 سال نوری با زمین فاصله دارد. جرم آن اندکی بیشتر از زمین است و هر 11.2 روز یک بار به دور ستاره میزبان خود می چرخد.

دلیل توجه دانشمندان به این جهان دوردست، قرار گرفتن آن در «منطقه قابل سکونت» است؛ محدوده ای که در آن دما می تواند امکان وجود آب مایع را روی سطح سیاره فراهم کند. آب مایع یکی از مهم ترین پیش نیازهای شناخته شده برای شکل گیری حیات است.

با این حال، اخترشناسان تاکید می کنند که قرار گرفتن در منطقه قابل سکونت به معنای قابل سکونت بودن یک سیاره نیست. ستاره پروکسیما قنطورس از نوع کوتوله سرخ است و فعالیت های مغناطیسی بسیار شدیدی دارد. فوران های قدرتمند این ستاره می توانند جو سیاره را در طول زمان از بین ببرند یا سطح آن را در معرض تابش های پرانرژی قرار دهند؛ شرایطی که می تواند شکل گیری یا بقای حیات را دشوار کند.

در سال های اخیر، مدل های رایانه ای جدید نشان داده اند اگر پروکسیما قنطورس بی دارای میدان مغناطیسی و جو ضخیم باشد، شاید بتواند بخشی از این تابش ها را خنثی کند و شرایط مناسب تری برای حفظ آب مایع داشته باشد. اما هنوز هیچ تلسکوپی نتوانسته وجود جو این سیاره را به طور قطعی تایید کند.

هرچند پروکسیما قنطورس بی نزدیک ترین نامزد شناخته شده برای میزبانی از حیات در همسایگی منظومه شمسی است، اما تاکنون هیچ مدرک مستقیمی از وجود آب، جو پایدار یا حیات روی آن به دست نیامده است. به همین دلیل، دانشمندان این سیاره را نه «زمین دوم»، بلکه یکی از امیدوارکننده ترین اهداف برای جست وجوی حیات فرازمینی می دانند.