آدم های موفق باهوش تر نیستند / این ۵ عادت آنها را متفاوت می کند

شاید تصور کنید آدم های موفق همیشه باهوش تر، بااستعدادتر یا از دیگران خوش شانس تر بوده اند؛ اما تفاوت اصلی لزوما در استعداد نیست. بسیاری از افراد موفق عادت های ذهنی ساده ای دارند که به آنها کمک می کند با شکست کنار بیایند، کارهای تکراری و خسته کننده را ادامه دهند، در شرایط مبهم تصمیم بگیرند و بدون نیاز به تایید دیگران مسیر خودشان را دنبال کنند. نکته جالب اینجاست که بیشتر این عادت ها ذاتی نیستند و می توان آنها را یاد گرفت و تقویت کرد.

۵ عادت ذهنی افراد موفق که کسی به شما یاد نمی دهد

موفقیت برای بسیاری از افراد با هوش، استعداد، شانس یا داشتن فرصت های استثنایی گره خورده است. این تصور باعث می شود بعضی افراد وقتی خودشان را با افراد موفق مقایسه می کنند، تصور کنند چیزی در وجودشان کم است؛ در حالی که بخش مهمی از تفاوت افراد موفق با دیگران می تواند به نوع فکر کردن و عادت های ذهنی آنها مربوط باشد.

آدم های موفق لزوما باهوش تر از دیگران نیستند. بسیاری از آنها ممکن است از نظر استعداد خام کاملا معمولی باشند، اما در طول زمان عادت هایی را در خود ایجاد کرده اند که به آنها اجازه می دهد بیشتر ادامه دهند، بهتر تصمیم بگیرند و بعد از شکست سریع تر به مسیر برگردند.

در واقع، موفقیت همیشه نتیجه یک استعداد خارق العاده نیست. گاهی تفاوت اصلی در واکنشی است که افراد مختلف به اتفاقات مشابه نشان می دهند.

۱. شکست را پایان راه نمی دانند

یکی از مهم ترین تفاوت های ذهنی افراد موفق با دیگران، نحوه برخورد آنها با شکست است.

برای بسیاری از افراد، شکست معنایی شخصی دارد. وقتی کاری نتیجه نمی دهد، ممکن است فرد با خودش بگوید: «من بلد نیستم»، «من استعداد این کار را ندارم» یا «این مسیر برای من مناسب نیست».

اما فرد موفق معمولا شکست را اطلاعاتی درباره روش انتخاب شده می داند. اگر یک روش نتیجه نداده باشد، به این معنا نیست که خود فرد شکست خورده است؛ بلکه نشان می دهد آن روش احتمالا کارایی لازم را نداشته است.

این تفاوت نگاه بسیار مهم است.

وقتی شکست به عنوان نشانه ناتوانی تعبیر شود، فرد تمایل دارد فعالیت خود را متوقف کند. اما اگر شکست یک داده یا بازخورد در نظر گرفته شود، فرد می تواند از آن برای اصلاح مسیر استفاده کند.

به همین دلیل، یک فرد موفق ممکن است بعد از یک نتیجه نامطلوب به جای پرسیدن «چرا من نمی توانم؟» از خودش بپرسد: «چه چیزی در این روش جواب نداد؟»

همین تغییر کوچک در نوع پرسش می تواند رفتار بعدی فرد را تغییر دهد.

۲. می توانند کارهای کسل کننده را ادامه دهند

همه درباره ایده های بزرگ، شروع های هیجان انگیز و لحظه های تعیین کننده موفقیت صحبت می کنند؛ اما بخش بزرگی از موفقیت در واقع از کارهای کوچک و تکراری تشکیل شده است.

تمرین کردن، مطالعه، اصلاح اشتباهات، تولید مداوم، پیگیری مشتری، یادگیری مهارت جدید یا انجام دادن یک کار مشخص برای صدها بار، معمولا جذابیت چندانی ندارد.

مشکل اینجاست که بسیاری از افراد تصور می کنند برای ادامه دادن باید همیشه انگیزه داشته باشند. در روزهایی که انگیزه وجود ندارد، کار را متوقف می کنند و منتظر می مانند دوباره احساس خوبی پیدا کنند.

اما افراد موفق معمولا به جای تکیه کامل بر انگیزه، روی ایجاد عادت حساب می کنند.

آنها یاد می گیرند کاری را حتی زمانی انجام دهند که هیجان یا انگیزه زیادی برای انجام آن ندارند. در واقع، توانایی تحمل کسالت می تواند یکی از مهارت های مهم برای رسیدن به اهداف بلندمدت باشد.

موفقیت در بسیاری از مواقع نتیجه انجام دادن همان کار ساده ای است که دیگران بعد از چند بار تکرار آن را رها می کنند.

۳. با اطلاعات ناقص تصمیم می گیرند

یکی دیگر از عادت های ذهنی مهم افراد موفق، توانایی تصمیم گیری در شرایطی است که همه اطلاعات مورد نیاز در دسترس نیست.

بسیاری از افراد منتظر می مانند تا همه چیز مشخص شود. آنها دوست دارند قبل از شروع یک مسیر، مطمئن باشند که تصمیمشان درست است، ریسک وجود نداشته باشد و نتیجه تقریبا تضمین شده باشد.

اما در دنیای واقعی چنین شرایطی به ندرت اتفاق می افتد.

تقریبا هر تصمیم مهمی با مقداری ابهام همراه است. انتخاب شغل، شروع یک کسب و کار، یادگیری یک مهارت، سرمایه گذاری روی زمان یا حتی تغییر یک مسیر شخصی، معمولا بدون اطلاعات کامل انجام می شود.

افراد موفق لزوما تصمیم های همیشه درستی نمی گیرند؛ تفاوت در این است که می توانند تصمیم بگیرند، نتیجه را مشاهده کنند و در صورت نیاز مسیر خود را اصلاح کنند.

این افراد منتظر «چراغ سبز کامل» نمی مانند. آنها با اطلاعات موجود بهترین تصمیم ممکن را می گیرند و آماده اند در صورت تغییر شرایط، تصمیم خود را اصلاح کنند.

۴. برای پرسیدن سوال، آدم های مناسبی پیدا می کنند

یک تصور رایج این است که افراد موفق همه پاسخ ها را خودشان می دانند. اما در بسیاری از موارد، یکی از مزیت های مهم آنها این است که می دانند از چه کسی باید سوال بپرسند.

افرادی که مسیر موفقیت را طی کرده اند، معمولا در طول زمان روابطی ایجاد کرده اند که به آنها امکان می دهد در زمان نیاز از تجربه دیگران استفاده کنند.

این روابط لزوما به معنای شبکه سازی حساب شده و منفعت طلبانه نیست. گاهی یک رابطه حرفه ای یا دوستانه که در طول سال ها و بر پایه اعتماد شکل گرفته، می تواند در یک موقعیت مهم بسیار ارزشمند باشد.

پرسیدن سوال درست از فردی که تجربه بیشتری دارد، می تواند فرد را از تکرار اشتباهات دیگران نجات دهد.

به همین دلیل، موفقیت فقط به دانستن پاسخ ها وابسته نیست؛ گاهی دانستن اینکه چه سوالی را از چه کسی بپرسیم اهمیت بیشتری دارد.

۵. کمتر به تایید دیگران وابسته اند

یکی دیگر از ویژگی هایی که در بسیاری از افراد موفق دیده می شود، توانایی تصمیم گیری بدون وابستگی شدید به نظر دیگران است.

این موضوع به معنای بی توجهی کامل به اطرافیان یا نادیده گرفتن انتقادها نیست. افراد موفق همچنان می توانند از مشورت، بازخورد و تجربه دیگران استفاده کنند؛ اما تصمیم نهایی خود را صرفا بر اساس اینکه دیگران چه فکری خواهند کرد، نمی گیرند.

وابستگی بیش از حد به تایید دیگران می تواند باعث شود فرد از انتخاب هایی که برایش مهم هستند فاصله بگیرد.

گاهی یک مسیر در ابتدا عجیب، دشوار یا حتی پرریسک به نظر می رسد. اگر فرد دائما منتظر تایید اطرافیان باشد، ممکن است هیچ وقت قدم اول را برندارد.

افراد موفق معمولا یاد گرفته اند میان «گوش دادن به نظر دیگران» و «وابسته بودن به نظر دیگران» تفاوت بگذارند.

آنها می توانند بازخورد دریافت کنند، اما در نهایت مسئولیت تصمیم خود را نیز بپذیرند.

موفقیت بیشتر از آنکه استعداد باشد، یک مهارت قابل ساختن است

اگر این ویژگی ها را کنار یکدیگر قرار دهیم، نکته مهمی مشخص می شود: بسیاری از رفتارهایی که با موفقیت ارتباط دارند، استعدادهای ذاتی و غیرقابل تغییر نیستند.

نحوه برخورد با شکست را می توان تغییر داد. تحمل کارهای تکراری را می توان تقویت کرد. تصمیم گیری در شرایط ابهام با تجربه بهتر می شود. مهارت پرسیدن سوال و ایجاد روابط سالم قابل یادگیری است و وابستگی به تایید دیگران نیز می تواند به مرور کاهش پیدا کند.

البته این به معنای آن نیست که استعداد، شرایط اقتصادی، فرصت ها یا شانس هیچ نقشی در موفقیت ندارند. این عوامل می توانند بسیار مهم باشند. اما داشتن استعداد به تنهایی تضمین کننده موفقیت نیست.

گاهی فردی با استعداد بالا به دلیل ترس از شکست، بی نظمی یا ناتوانی در ادامه دادن مسیر متوقف می شود؛ در حالی که فردی با توانایی معمولی اما استمرار بیشتر می تواند به نتیجه بهتری برسد.

تفاوت اصلی شاید در نوع نگاه به خودمان باشد

یکی از مهم ترین نکته ها این است که افراد موفق معمولا خودشان را موجوداتی ثابت و تغییرناپذیر نمی دانند.

اگر فرد باور داشته باشد که «من همین هستم و نمی توانم تغییر کنم»، هر شکست می تواند دلیلی برای کنار کشیدن باشد. اما اگر تصور کند مهارت ها و عادت هایش قابل تغییر هستند، شکست می تواند بخشی از فرآیند یادگیری باشد.

در این نگاه، موفقیت دیگر یک ویژگی جادویی یا یک استعداد مادرزادی نیست؛ بلکه مجموعه ای از رفتارها و تصمیم هایی است که می توان به مرور آنها را تقویت کرد.

خلاصه: افراد موفق لزوما باهوش تر یا بااستعدادتر از دیگران نیستند. آنها اغلب یاد گرفته اند شکست را اطلاعات بدانند، کارهای کسل کننده را ادامه دهند، با اطلاعات ناقص تصمیم بگیرند، از افراد مناسب کمک بگیرند و کمتر به تایید دیگران وابسته باشند. شاید همین عادت های ساده، یکی از مهم ترین تفاوت های میان «توانستن» و «ادامه دادن» باشد.