فهرست مطالب
Toggleدر حالی که بحث تعیین دستمزد کارگران برای سال آینده به روزهای حساس خود نزدیک می شود، اظهارات تازه یکی از نمایندگان مجلس درباره تغییر فرمول افزایش حقوق، توجه بسیاری از فعالان کارگری و کارمندی را جلب کرده است.
حسینعلی حاجی دلیگانی نایب رئیس اول کمیسیون اصل نود مجلس شورای اسلامی با اشاره به مشکلات معیشتی کارگران تاکید کرده است که تعیین دستمزد باید کاملا از بودجه سنواتی مستقل شود و مسئولیت آن بر عهده شورای عالی کار و وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی باشد.
به گفته وی، افزایش درصدی حقوق در شرایط تورم بالا دیگر پاسخگو نیست و نمی تواند کاهش قدرت خرید کارگران را جبران کند. او پیشنهاد داده است که به جای افزایش درصدی، یک رقم ثابت و متناسب با هزینه واقعی زندگی یک خانوار کارگری برای سال آینده تعیین شود؛ رویکردی که به باور او می تواند اثر مستقیم بر کاهش شکاف معیشتی داشته باشد.
کارشناسان حوزه کار معتقدند فشار اقتصادی بر کارگران تنها به تامین خوراک محدود نمی شود. بخش عمده هزینه ها مربوط به مسکن، اجاره بها، پوشاک، درمان و حمل و نقل است. در سال های اخیر، رشد شدید قیمت مسکن و اجاره بها باعث شده سهم بزرگی از درآمد ماهانه کارگران صرف هزینه های ثابت شود.
افزایش های درصدی در چنین شرایطی، عملا فقط حداقل سطح معیشت را حفظ می کند و امکان بهبود کیفیت زندگی را فراهم نمی سازد. به همین دلیل تاکید بر تعیین حقوق بر اساس سبد معیشت واقعی، به یکی از مطالبات جدی جامعه کارگری تبدیل شده است.
بر اساس این دیدگاه، سبد معیشت باید به صورت جامع و با در نظر گرفتن هزینه های واقعی یک خانوار کارگری محاسبه شود. در غیر این صورت، هر میزان افزایش حقوق نیز به سرعت تحت تاثیر تورم خنثی خواهد شد و قدرت خرید واقعی کارگران همچنان کاهش می یابد.
یکی از نکات مهم مطرح شده، ضرورت جدا شدن تعیین دستمزد از بودجه سالانه دولت است. به اعتقاد حاجی دلیگانی، تصمیم گیری درباره حقوق کارگران نباید تحت تاثیر محدودیت های بودجه ای قرار گیرد، بلکه باید بر اساس واقعیت های معیشتی و نرخ تورم انجام شود.
در صورت تحقق این پیشنهاد، شورای عالی کار نقش پررنگ تری در تعیین دستمزد خواهد داشت و امکان چانه زنی بر اساس شاخص های واقعی اقتصادی افزایش می یابد. این موضوع می تواند به شفاف تر شدن فرآیند تعیین حقوق و کاهش فشارهای سیاسی یا مالی بر تصمیم گیری ها کمک کند.
این انتقاد تنها متوجه کارگران نیست. حاجی دلیگانی درباره افزایش 20 تا 43 درصدی حقوق کارمندان در لایحه بودجه نیز اظهار داشته که این میزان افزایش کافی نیست و تعیین یک عدد ثابت می تواند روش موثرتری برای جبران فشارهای معیشتی باشد.
این موضع نشان می دهد که مسئله اصلی، نوع فرمول افزایش حقوق است نه صرفا درصد آن. در واقع چه برای کارگر و چه برای کارمند، اگر مبنای محاسبه بر اساس هزینه واقعی زندگی نباشد، شکاف میان درآمد و مخارج همچنان باقی خواهد ماند.
در شرایط فعلی اقتصاد کشور، تورم مستمر و رشد هزینه های مسکن و خدمات، موجب شده فاصله میان حداقل دستمزد و خط معیشت افزایش یابد. بنابراین هرگونه تصمیم درباره افزایش حقوق سال آینده، تاثیر مستقیم بر وضعیت معیشتی میلیون ها خانوار خواهد داشت.
اکنون نگاه ها به جلسات آینده شورای عالی کار دوخته شده است. اگر پیشنهاد تعیین رقم ثابت به جای درصدی مورد بررسی جدی قرار گیرد، ممکن است فرمول تعیین دستمزد برای سال آینده با تغییر مهمی روبرو شود.
با این حال، اجرای چنین رویکردی نیازمند توافق سه جانبه میان نمایندگان کارگران، کارفرمایان و دولت است. در صورت نبود اجماع، احتمال ادامه روند افزایش درصدی نیز وجود دارد.
آنچه مسلم است، تعیین دستمزد سال آینده دیگر صرفا یک تصمیم اداری نیست؛ بلکه به یکی از مهم ترین موضوعات اقتصادی و اجتماعی کشور تبدیل شده که می تواند بر سطح رفاه عمومی و ثبات بازار کار تاثیرگذار باشد.
پیشنهاد افزایش حقوق کارگران با رقم ثابت به جای درصدی، با هدف جبران واقعی تورم و تقویت قدرت خرید مطرح شده است. تصمیم نهایی شورای عالی کار می تواند مسیر معیشت میلیون ها کارگر و کارمند را در سال آینده تعیین کند.
هیچ نظر! یکی از اولین.