قانون جدید سنوات کارگران در ۱۴۰۵ | جزئیات پرداخت مابهالتفاوت
به گزارش خبرمحور به نقل از فرارو؛ محمدرضا فرزعلیان، فعال کارگری، با تشریح نحوه محاسبه و پرداخت حق سنوات در قراردادهای کار موقت، به ماده ۲۴ قانون کار و تبصره ۴ ماده ۴۱ قانون رفع موانع تولید رقابتپذیر و ارتقای نظام مالی کشور اشاره کرد و گفت: بر اساس این مقررات، حق سنوات کارگران دارای قرارداد موقت برای هر سال سابقه کار، اعم از متوالی یا متناوب، معادل یک ماه آخرین حقوق در پایان قرارداد کار محاسبه میشود.
پرداخت سنوات سالانه، علیالحساب است
فرزعلیان توضیح داد: اگر مدت قرارداد موقت بیش از یک سال باشد و کارفرما در پایان هر سال مبلغی را به عنوان سنوات به کارگر پرداخت کند، این پرداخت قطعی محسوب نمیشود؛ زیرا طبق قانون، تسویه نهایی حق سنوات باید در پایان قرارداد کار انجام شود.
وی افزود: در چنین شرایطی، کارفرما موظف است در پایان قرارداد، مابهالتفاوت میان سنوات پرداختشده در سالهای گذشته و مبلغ سنواتی که بر اساس آخرین حقوق کارگر محاسبه میشود را به وی پرداخت کند.
وضعیت قراردادهای یکساله یا کوتاهتر
این فعال کارگری درباره قراردادهای یکساله یا کمتر از یک سال نیز گفت: اگر کارفرما در پایان هر قرارداد، حق سنوات همان دوره را به طور کامل پرداخت کرده باشد، حتی در صورت تمدیدهای متوالی یا متناوب قرارداد، هنگام خاتمه نهایی همکاری الزامی برای پرداخت مابهالتفاوت سنوات سالهای قبل نخواهد داشت.
فرزعلیان تأکید کرد: ملاک اصلی در این موارد، پرداخت حق سنوات در پایان هر قرارداد کار است. در نتیجه، سنوات دورههای قبلی که در پایان قرارداد مربوطه تسویه شدهاند، در زمان خاتمه همکاری مجدد بر مبنای آخرین حقوق کارگر بازمحاسبه نخواهند شد.
جمع بندی
مطابق قانون کار، حق سنوات کارگران قرارداد موقت برای هر سال سابقه معادل یک ماه آخرین حقوق است. اگر پرداخت سنوات در طول همکاری به صورت علی الحساب انجام شده باشد، کارفرما باید در پایان قرارداد مابه التفاوت آن را بر اساس آخرین حقوق پرداخت کند. اما در قراردادهایی که سنوات هر دوره به صورت کامل تسویه شده است، کارفرما الزامی به محاسبه مجدد سنوات سال های گذشته نخواهد داشت.
هیچ نظر! یکی از اولین.