روز آگاهی از غم و اندوه / هر آنچه باید درباره سوگ، غم و راه های کنار آمدن با آن بدانید
به گزارش از خبر محور؛ غم و اندوه بخشی جدایی ناپذیر از زندگی انسان است؛ احساسی که ممکن است پس از از دست دادن یک عزیز، پایان یک رابطه، شکست در یک هدف مهم، تغییر شرایط زندگی یا حتی از دست دادن یک موقعیت ارزشمند تجربه شود. با وجود آنکه غم یکی از طبیعی ترین واکنش های انسانی است، بسیاری از افراد هنوز نمی دانند چگونه باید با این احساس روبه رو شوند یا در مواجهه با فردی که سوگوار است چه رفتاری داشته باشند.
روز آگاهی از غم و اندوه فرصتی برای افزایش آگاهی عمومی درباره مفهوم سوگ، احساس فقدان و اهمیت حمایت عاطفی از افرادی است که روزهای دشواری را پشت سر می گذارند. این روز می تواند یادآوری کند که غم داشتن نشانه ضعف نیست و هر فرد ممکن است برای عبور از یک فقدان، زمان و شرایط متفاوتی نیاز داشته باشد.
غم و اندوه چیست؟
غم و اندوه واکنشی طبیعی به تجربه فقدان است. وقتی فرد چیزی یا کسی را که برایش اهمیت دارد از دست می دهد، ذهن و احساسات او ممکن است به شکل های مختلفی واکنش نشان دهند.
گریه کردن، احساس خلأ، بی حوصلگی، کاهش تمرکز، تغییر اشتها، خستگی، دلتنگی، عصبانیت و حتی احساس سردرگمی می توانند بخشی از تجربه سوگ باشند.
نکته مهم این است که غم برای همه افراد شکل یکسانی ندارد. ممکن است فردی پس از یک اتفاق تلخ زیاد گریه کند، در حالی که شخص دیگری بیشتر سکوت کند یا حتی در روزهای نخست احساسات خود را چندان بروز ندهد.
بنابراین نمی توان یک واکنش مشخص را به عنوان تنها شکل درست سوگواری در نظر گرفت.
چرا آگاهی درباره غم و سوگ اهمیت دارد؟
یکی از مهم ترین دلایل توجه به روز آگاهی از غم و اندوه، کمک به تغییر نگاه جامعه نسبت به سوگ است.
گاهی از افراد انتظار می رود خیلی زود به شرایط عادی بازگردند. جملاتی مانند «باید فراموشش کنی»، «قوی باش» یا «زندگی ادامه دارد» ممکن است با نیت خوب گفته شوند، اما همیشه کمکی به فرد سوگوار نمی کنند.
سوگ یک فرایند شخصی است و نمی توان برای همه افراد یک زمان مشخص تعیین کرد.
آگاهی بیشتر درباره غم می تواند به افراد کمک کند متوجه شوند که تجربه احساسات دشوار پس از یک فقدان، لزوما غیرطبیعی نیست. همچنین این آگاهی می تواند باعث شود اطرافیان به جای قضاوت کردن، فضای امن تری برای صحبت کردن و ابراز احساسات ایجاد کنند.
آیا غم فقط پس از مرگ یک عزیز ایجاد می شود؟
خیر. اگرچه مرگ یکی از مهم ترین عوامل ایجاد سوگ است، اما غم و اندوه فقط به مرگ محدود نمی شود.
پایان یک رابطه عاطفی، طلاق، از دست دادن شغل، مهاجرت، بیماری یکی از نزدیکان، از دست دادن یک فرصت مهم یا تغییر ناگهانی سبک زندگی نیز می تواند احساس فقدان ایجاد کند.
حتی گاهی فرد برای چیزی سوگواری می کند که دیگران آن را چندان مهم نمی دانند. برای مثال، از دست دادن یک شغل ممکن است برای فردی صرفا یک تغییر شغلی باشد، اما برای شخص دیگری به معنای از دست رفتن امنیت مالی، جایگاه اجتماعی و برنامه های آینده باشد.
به همین دلیل بهتر است غم افراد را با یکدیگر مقایسه نکنیم.
مراحل غم و سوگ چگونه است؟
درباره سوگ مدل ها و نظریه های مختلفی مطرح شده است. یکی از شناخته شده ترین مدل ها، سوگ را با واکنش هایی مانند انکار، خشم، چانه زنی، افسردگی و پذیرش توضیح می دهد.
با این حال، این مراحل نباید مانند یک برنامه دقیق و ثابت برای تمام افراد در نظر گرفته شوند.
فرد ممکن است یک احساس را چندین بار تجربه کند، برخی احساسات را اصلا تجربه نکند یا بین حالت های مختلف رفت و برگشت داشته باشد.
سوگ معمولا مسیری خطی نیست. ممکن است فرد تصور کند شرایطش بهتر شده است اما با دیدن یک عکس، شنیدن یک آهنگ یا قرار گرفتن در یک مکان خاص دوباره دچار دلتنگی شود.
این اتفاق لزوما به معنای بازگشت به نقطه اول نیست.
هنگام مواجهه با فرد داغدار چه کاری انجام دهیم؟
یکی از مهم ترین موضوعاتی که روز آگاهی از غم و اندوه می تواند به آن توجه کند، نحوه برخورد اطرافیان با فرد سوگوار است.
گاهی بهترین کاری که می توان انجام داد، فقط حضور داشتن است.
لازم نیست همیشه برای غم فرد راه حل پیدا کنیم. گوش دادن بدون قضاوت، پرسیدن اینکه «چطور می توانم کمکت کنم؟» و احترام گذاشتن به نیاز فرد برای سکوت یا صحبت کردن می تواند بسیار ارزشمند باشد.
کمک های عملی نیز اهمیت دارند. فردی که درگیر یک فقدان بزرگ شده ممکن است برای انجام برخی کارهای روزمره انرژی کافی نداشته باشد. کمک در خرید، تهیه غذا، انجام کارهای ضروری یا همراهی در امور روزمره می تواند حمایت واقعی ایجاد کند.
همچنین بهتر است از مقایسه تجربه افراد خودداری کنیم. گفتن جملاتی مانند «من هم چنین چیزی را تجربه کردم و خیلی زود خوب شدم» ممکن است باعث شود فرد احساس کند غمش بیش از اندازه است.
چه جملاتی برای فرد سوگوار مناسب نیست؟
برخی جملات اگرچه با نیت دلداری گفته می شوند، اما ممکن است احساس فرد را کوچک جلوه دهند.
برای مثال:
- «باید قوی باشی.»
- «بهتر است دیگر به آن فکر نکنی.»
- «زمان همه چیز را حل می کند.»
- «افراد دیگری هم شرایط سخت تری دارند.»
- «باید زودتر به زندگی عادی برگردی.»
به جای این جملات می توان گفت:
«من کنار تو هستم.»
«اگر دوست داشتی درباره اش صحبت کنی، من گوش می دهم.»
«می دانم شرایط سختی است و لازم نیست احساساتت را پنهان کنی.»
این نوع جملات به فرد اجازه می دهند احساسات خود را بدون ترس از قضاوت بیان کند.
آیا گریه کردن هنگام غم طبیعی است؟
گریه یکی از واکنش های طبیعی انسان به غم و فشار عاطفی است. برخی افراد با گریه احساسات خود را تخلیه می کنند و برخی دیگر کمتر گریه می کنند.
بنابراین گریه نکردن به معنای بی احساس بودن نیست و زیاد گریه کردن نیز به معنای ضعف نیست.
هر فرد شیوه متفاوتی برای نشان دادن احساسات خود دارد و بهتر است این تفاوت ها مورد احترام قرار گیرد.
چگونه می توان با غم و اندوه کنار آمد؟
هیچ روش واحدی برای کنار آمدن با سوگ وجود ندارد، اما برخی اقدامات می توانند به فرد کمک کنند شرایط دشوار را بهتر مدیریت کند.
حفظ ارتباط با افراد قابل اعتماد، داشتن خواب و تغذیه منظم تا حد امکان، انجام فعالیت های روزمره، پیاده روی، نوشتن احساسات و اختصاص دادن زمانی برای استراحت می توانند مفید باشند.
همچنین فرد نباید از درخواست کمک خجالت بکشد.
گاهی صحبت با یک روانشناس یا متخصص سلامت روان می تواند به فرد کمک کند احساسات خود را بهتر بشناسد و راه های سالم تری برای مواجهه با فقدان پیدا کند.
اگر غم شدید و طولانی شود و به شکل قابل توجهی عملکرد روزمره فرد را مختل کند، مراجعه به متخصص اهمیت بیشتری پیدا می کند.
سوگ چه تاثیری بر زندگی روزمره دارد؟
غم شدید می تواند روی بخش های مختلف زندگی تاثیر بگذارد. کاهش تمرکز، خستگی، تغییر الگوی خواب، کاهش انگیزه و بی میلی به فعالیت های اجتماعی از جمله تجربه هایی هستند که ممکن است در دوره سوگ اتفاق بیفتند.
برخی افراد حتی در انجام کارهای ساده روزمره نیز با مشکل مواجه می شوند.
این واکنش ها می توانند در دوره سوگ اتفاق بیفتند، اما اگر شدید، پایدار یا مختل کننده زندگی باشند، بهتر است فرد از یک متخصص کمک بگیرد.
چرا نباید برای پایان غم یک زمان مشخص تعیین کرد؟
یکی از باورهای رایج این است که فرد باید بعد از مدت مشخصی از سوگ خارج شود. در حالی که تجربه سوگ به عوامل مختلفی بستگی دارد.
نوع فقدان، میزان وابستگی عاطفی، شرایط زندگی، حمایت اجتماعی و ویژگی های شخصیتی فرد می توانند روی نحوه تجربه سوگ تاثیر بگذارند.
به همین دلیل ممکن است یک فرد پس از مدتی احساس بهتری داشته باشد و فرد دیگری مدت بیشتری برای سازگاری با شرایط جدید نیاز داشته باشد.
مهم این است که فرد به تدریج بتواند زندگی خود را با شرایط جدید هماهنگ کند، نه اینکه مجبور باشد احساسات خود را در یک بازه زمانی مشخص کنار بگذارد.
روز آگاهی از غم و اندوه چه پیامی دارد؟
مهم ترین پیام این مناسبت شاید این باشد که غم بخشی از تجربه انسانی است و نباید بابت احساس کردن آن شرمنده باشیم.
صحبت کردن درباره فقدان می تواند دشوار باشد، اما سکوت همواره بهترین راه نیست. ایجاد فضایی که در آن افراد بتوانند بدون ترس از قضاوت درباره احساسات خود حرف بزنند، می تواند به افزایش همدلی در جامعه کمک کند.
این روز همچنین یادآوری می کند که حمایت از فرد سوگوار فقط به روزهای نخست یک اتفاق محدود نمی شود. ممکن است فرد چند هفته یا حتی ماه ها بعد نیز به همراهی و درک اطرافیان نیاز داشته باشد.
گاهی یک تماس ساده، یک پیام کوتاه یا یک دیدار دوستانه می تواند به فرد نشان دهد که تنها نیست.
چه زمانی باید برای غم و اندوه کمک تخصصی گرفت؟
غم به خودی خود یک احساس طبیعی است، اما شرایط هر فرد متفاوت است.
اگر فرد احساس کند غم و اندوه به شکل جدی زندگی روزمره، روابط، کار یا توانایی انجام فعالیت های معمول را مختل کرده است، صحبت با یک متخصص می تواند تصمیم مناسبی باشد.
همچنین در صورت ایجاد احساس ناامیدی شدید، ناتوانی جدی در ادامه فعالیت های روزمره یا افکار مربوط به آسیب زدن به خود، دریافت کمک حرفه ای اهمیت فوری دارد.
در چنین شرایطی نباید فرد تنها بماند و لازم است از خدمات اورژانسی یا متخصصان سلامت روان کمک گرفته شود.
جمع بندی کوتاه
روز آگاهی از غم و اندوه فرصتی برای یادآوری اهمیت شناخت سوگ و حمایت از افرادی است که با فقدان روبه رو شده اند. غم یک واکنش طبیعی انسانی است و شکل و مدت آن برای همه افراد یکسان نیست. گوش دادن بدون قضاوت، احترام به احساسات فرد و ارائه حمایت عاطفی و عملی می تواند عبور از روزهای دشوار را آسان تر کند. مهم تر از همه اینکه نباید از فرد سوگوار انتظار داشت طبق یک زمان بندی مشخص غم خود را کنار بگذارد.
اخبار لحظه ای را در شبکه های اجتماعی خبر محور بخوانید.
هیچ نظر! یکی از اولین.