فهرست مطالب
Toggleافت قند خون که در علم پزشکي هيپوگليسمي ناميده مي شود، يک وضعيت اورژانسي محسوب مي گردد. اين حالت وقتي رخ مي دهد که سطح گلوکز (قند) خون به زير 70 ميلي گرم در دسي ليتر برسد. مغز براي عملکرد طبيعي خود به گلوکز به عنوان منبع اصلي انرژي وابسته است و وقتي اين سوخت کافي در اختيارش نباشد، علائم هشداردهنده اي ظاهر مي شوند. اگرچه اين مشکل در بيماران ديابتي به خصوص کساني که انسولين تزريق مي کنند شايع تر است، اما ممکن است براي هر کسي در شرايط خاصي پيش بيايد.
شناخت به موقع اين علائم مي تواند از پيشرفت حالت به سطوح خطرناک جلوگيري کند. اين نشانه ها اغلب به صورت ناگهاني بروز مي کنند:
علائم عصبي: سرگيجه، کاهش تمرکز و تاري ديد: وقتي مغز گلوکز کافي دريافت نکند، يکي از اولين واکنش ها احساس سرگيجه، سبکي سر، مشکل در تمرکز و حتي تاري ديد است. فرد ممکن است احساس کند اتاق به دور سرش مي چرخد.
علائم جسمي: لرزش دست، تعريق سرد و تپش قلب: بدن براي مقابله با اين کمبود، هورمون استرس (آدرنالين) ترشح مي کند. اين هورمون باعث بروز لرزش به ويژه در دست ها، تعريق ناگهاني و سرد، پوست مرطوب و افزايش ضربان قلب مي شود. احساس اضطراب و تحريک پذيري ناگهاني نيز از آثار همين هورمون است.
گرسنگي بسيار شديد و هوس شيريني: بدن به صورت مکانيسمي سعي مي کند کمبود انرژي را جبران کند، بنابراين احساس گرسنگي شديد و غيرقابل کنترل، به همراه هوس خوردن مواد شيرين به فرد دست مي دهد.
ضعف و خستگي مفرط: در صورت تداوم افت قند، فرد احساس ضعف عضلاني شديد، خستگي بسيار و بي حالي مي کند، طوري که حتي بلند شدن از جاي خود برايش دشوار مي شود.
علائم پيشرفته و خطرناک: اگر هيپوگليسمي درمان نشود، مي تواند به اختلال در تکلم، خواب آلودگي شديد، تشنج و در نهايت از دست دادن هوشياري (کما) منجر شود. اين مراحل اورژانس پزشکي هستند.
براي افراد ديابتي يا کساني که مستعد اين حالت هستند، دانستن روش درمان فوري حياتي است:
قدم اول: مصرف 15 گرم کربوهيدرات ساده و زودجذب. مثلاً: نصف ليوان آبميوه طبيعي يا نوشابه غيررژيمي، يک قاشق غذاخوري عسل يا شربت، 3-4 حبه قند، يا قرص گلوکز.
قدم دوم: استراحت به مدت 15 دقيقه. به بدن فرصت دهيد تا قند مصرفي را جذب کند.
قدم سوم: کنترل مجدد. بعد از 15 دقيقه، اگر امکان دارد قند خون را دوباره چک کنيد. اگر هنوز زير 70 بود، مراحل 1 و 2 را تکرار کنيد. پس از بهبودي، مصرف يک ميان وعده مانند ساندويچ کوچک يا ميوه مي تواند از افت مجدد جلوگيري کند.
پيشگيري هميشه بهتر از درمان است. با رعايت اصول زير مي توانيد احتمال وقوع آن را به حداقل برسانيد:
نظم در وعده هاي غذايي: حذف هيچ وعده اي، به ويژه صبحانه، و مصرف به موقع وعده هاي اصلي و ميان وعده هاي سالم، از اساسي ترين راه هاي پيشگيري است.
ترکيب هوشمندانه مواد غذايي: به جاي خوردن تنها يک ميوه، آن را با مغزها (آجيل) يا ماست ترکيب کنيد. وجود پروتئين يا چربي سالم در کنار کربوهيدرات، سرعت جذب قند را کاهش و تعادل انرژي را افزايش مي دهد.
تاکيد بر فيبر: گنجاندن مواد غذايي پرفيبر مانند سبزيجات، حبوبات، نان هاي سبوس دار و جو در رژيم غذايي، به ثبات طولاني مدت قند خون کمک زيادي مي کند.
نظارت و هماهنگي با پزشک: اگر ديابت داريد، پايش منظم قند خون و مشورت درباره تنظيم دوز داروهايي مانند انسولين با پزشک معالج خود، بسيار حياتي است. فعاليت بدني شديد نيز مي تواند قند خون را کاهش دهد، بنابراين برنامه ريزي براي آن لازم است.
وقتي سطح قند خون به زير 54 ميلي گرم بر دسي ليتر مي رسد يا فرد قادر به خوردن و آشاميدن نيست (مثلاً به دليل کاهش سطح هوشياري، تشنج يا اختلال بلع)، بايد فوراً با شماره اورژانس 115 تماس گرفت. در اين شرايط، هيچ ماده غذايي يا مايعي را به زور به فرد ندهيد، چون خطر آسپيراسيون (ورود به ريه) وجود دارد. منتظر نيروهاي امدادي بمانيد.
افت قند خون (هيپوگليسمي) يک وضعيت پزشکي جدي است که با علائمي مانند سرگيجه، لرزش، تپش قلب و گرسنگي شديد خود را نشان مي دهد. درمان فوري آن بر پايه قانون 15/15 (مصرف 15 گرم کربوهيدرات ساده و انتظار 15 دقيقه) استوار است. پيشگيري نيز از طريق وعده هاي منظم، ترکيب صحيح مواد غذايي و مصرف فيبر امري امکان پذير است. توجه به علائم پيشرفته مانند اختلال هوشياري و تشنج و درخواست کمک فوري اورژانسي در اين موارد، مي تواند جان فرد را نجات دهد.
هیچ نظر! یکی از اولین.