پشت پرده پلی استیشن ۵ ارزان / چرا PS5 ژاپنی ۱۰۰ دلار ارزانتر است؟
به گزارش خبر محور؛ بازار کنسولهای بازی همواره تحت تأثیر نوسانات ارزی و سیاستهای قیمتگذاری منطقهای شرکتها بوده است. در این میان، مواجهه با یک دستگاه پلی استیشن ۵ با برچسب قیمتی بین ۳۴۰ تا ۴۰۰ دلار در بازار، مثل یک رویای شیرین برای هر گیمری به نظر میرسد؛ رویایی که تفاوت قیمت فاحشی با نسخههای بینالمللی و آمریکایی دارد.
اما این ارزانی بیدلیل نیست. سونی اخیراً برای حمایت از گیمرهای داخل ژاپن و مقابله با کاهش ارزش ین، نسخهای خاص از کنسول خود را روانه بازار این کشور کرده که به نسخه «فقط زبان ژاپنی» (Japanese language only) معروف است. سونی برای اینکه مانع از خروج این کنسولهای ارزانقیمت از خاک ژاپن و فروش آنها در بازارهای جهانی شود، دیوارهای نرمافزاری بلندی دور آن کشیده است. در ادامه این مقاله، ابعاد مختلف این محدودیتها را کالبدشکافی میکنیم تا ببینید آیا این دستگاه ارزش خرید دارد یا خیر.
بزرگترین شوک برای خریداران ناآگاه پلی استیشن ۵ نسخه ژاپن، مواجهه با سیستم بسته و قفل منطقهای آن است. بر خلاف نسخههای استاندارد PS5 که کاملاً ریجنفری (بدون قفل منطقهای) هستند و به شما اجازه میدهند اکانت هر کشوری (آمریکا، انگلیس، امارات و…) را روی آنها بسازید، این نسخه خاص کاملاً ایزوله است.
-
انحصار در شبکه PSN: این کنسول تنها و تنها از اکانتهای شبکه پلی استیشن (PSN) که آدرس و منطقه آنها روی «ژاپن» تنظیم شده باشد پشتیبانی میکند.
-
تکلیف بازیهای دیجیتال قبلی چیست؟ اگر سالهاست از یک اکانت آمریکایی یا ریجن ۲ اروپا استفاده میکنید و آرشیوی از بازیهای دیجیتالی روی آن دارید، باید بدانید که هیچکدام از آنها روی این کنسول قابل دسترسی نخواهند بود.
-
سازگاری عقبرو (Backwards Compatibility): حتی بازیهای پلی استیشن ۴ که قبلاً به صورت دیجیتالی خریدهاید، اگر روی اکانتی غیر از ژاپن باشند، روی این دستگاه قفل خواهند بود.
چالش انتقال دادهها و پشتیبانگیری
اگر فکر میکنید میتوانید با ترفندهای رایج، دادههای بازیها یا فایلهای ذخیره (Save) خود را از یک کنسول دیگر به این دستگاه منتقل کنید، سخت در اشتباهید. سونی این مسیر را هم کاملاً مسدود کرده است.
نکته بسیار مهم: قابلیت انتقال داده (Data Transfer) و همچنین سیستم پشتیبانگیری و بازیابی (Backup & Restore) در پلی استیشن ۵ ژاپنی، در صورت استفاده از اکانتهای غیرژاپنی اصلاً کار نمیکند. یعنی شما نمیتوانید اطلاعات کاربری بینالمللی خود را به این دستگاه تزریق کنید.
زبان و رابط کاربری؛ وقتی منوها با شما حرف نمیزنند!
تفاوت کلیدی دیگر این کنسول با مدلهای آمریکایی و بینالمللی، زبان سیستمعامل آن است. در نسخههای معمولی، شما در اولین راهاندازی دستگاه میتوانید زبان منوها را به انگلیسی، فرانسوی، عربی یا هر زبان دیگری تغییر دهید. اما در نسخه اختصاصی ژاپن:
۱. زبان سیستم همواره ژاپنی است: منوی اصلی، بخش تنظیمات، هشدارهای سیستمی و تمامی رابطهای کاربری به صورت پیشفرض و غیرقابل تغییر روی زبان ژاپنی قفل شدهاند. برای کار با تنظیمات دستگاه احتمالاً همیشه به یک اپلیکیشن مترجم روی گوشی خود نیاز خواهید داشت.
۲. زبان خود بازیها چطور؟ خوشبختانه از نظر زبان داخل بازیها، وضعیت کمی بهتر است. زبان بازی بستگی به دیتای خود آن عنوان دارد. اگر بازی خریداریشده از فروشگاه ژاپن، در تنظیمات داخلی خود از زبان انگلیسی پشتیبانی کند، بازی با زبان انگلیسی اجرا میشود؛ در غیر این صورت، بازی را هم باید با زبان ژاپنی تحمل کنید.
جدول مقایسه پلی استیشن ۵ ژاپنی و نسخه آمریکایی
| ویژگی | نسخه ژاپنی (Japanese Only) | نسخه آمریکایی / بینالمللی |
| حدود قیمت | ۳۴۰ تا ۴۰۰ دلار | ۴۵۰ تا ۵۰۰ دلار |
| قفل منطقهای اکانت | دارد (فقط اکانت کشور ژاپن) | ندارد (پشتیبانی از تمام کشورها) |
| زبان منوی کنسول | فقط ژاپنی (غیرقابل تغییر) | مولتیزبان (انگلیسی و…) |
| خرید از فروشگاه دیجیتال | فقط فروشگاه پلی استیشن ژاپن | دسترسی به فروشگاه تمام مناطق |
| انتقال دیتای اکانت خارجی | غیرممکن | ممکن و بدون محدودیت |
| سختافزار و قدرت پردازش | کاملاً یکسان با مدلهای دیگر | استاندارد |
عملکرد سختافزاری
برای اینکه انصاف رعایت شود، باید گفت که سونی از قطعات ضعیفتر در این کنسول استفاده نکرده است. از نظر قدرت پردازشی، سرعت حافظه SSD فوقسریع، فناوری صوتی سهبعدی و کیفیت خروجی تصویر، پلی استیشن ۵ ژاپنی دقیقاً همان کیفیتی را ارائه میدهد که نسخه آمریکایی یا اروپایی گرانتر به نمایش میگذارد. همچنین اگر بعدها برای این نسخه دیجیتال، دیسک درایو جداگانه تهیه کنید، سختافزار آن را میشناسد، اما محدودیتهای نرمافزاری و زبانی سیستم همچنان پابرجا خواهند بود.
آیا خرید این کنسول منطقی است؟
خرید پلی استیشن ۵ ژاپنی تنها در صورتی توجیه دارد که شما با زبان ژاپنی تا حدودی آشنایی داشته باشید، اصراری به استفاده از اکانتهای بینالمللی و قدیمی خود نداشته و حاضر باشید دردسرهای خرید گیفتکارتهای شبکه ژاپن (که گاهی گرانتر و کمیابتر هستند) را به جان بخرید. در غیر این صورت، صرفهجویی ۱۰۰ دلاری در خرید اولیه، ممکن است در طولانیمدت به دلیل محدودیت در خرید بازیها و عدم راحتی در استفاده از منوها، به یک تجربه تلخ و پشیمانکننده تبدیل شود.
به نظر شما، آیا اختلاف قیمت حدود ۱۰۰ دلاری این کنسول، ارزش تحمل منوهای تماماً ژاپنی و قفل منطقهای شدید آن را دارد؟ اگر بودجه محدودی داشتید، ترجیح میدادید این نسخه را بخرید یا منتظر خرید نسخه استاندارد میماندید؟ نظرات خود را در بخش کامنتها با ما به اشتراک بگذارید!
بله | ایتا | روبیکا | سروش پلاس | تلگرام | اینستاگرام | آپارات
هیچ نظر! یکی از اولین.