چالشهای واردات برنج در ایران | روایت علیرضا پرویزی از مشکلات ارزی
علیرضا پرویزی یکی از اعضای انجمن واردکنندگان برنج و نماینده نسل سوم خانوادهای فعال در حوزه واردات مواد غذایی است. او با بیش از دو دهه تجربه در زمینه واردات برنج و حبوبات از کشورهایی مانند پاکستان و هند، تصویری روشن از مشکلات موجود در مسیر واردات ارائه میدهد.
مشکلات تخصیص ارز و فشار بر واردکنندگان
پرویزی توضیح میدهد که یکی از جدیترین چالشها، عدم تخصیص بهموقع ارز است. او گفت: از آبان سال گذشته تاکنون، بسیاری از واردکنندگان هنوز ارزی که باید بابت محمولههایشان تخصیص داده میشد را دریافت نکردهاند. این موضوع باعث شده واردکنندگان ناچار شوند از سرمایه شخصی برای تأمین کالا استفاده کنند، در حالی که فروشندگان خارجی حاضر به انتظار طولانی برای تسویه نیستند.
به گفته او، در صورت تأخیر بیش از دو ماه در پرداخت، شرکتهای خارجی بین ۵ تا ۱۰ درصد کمیسیون تأخیر مطالبه میکنند که فشار مالی سنگینی برای واردکنندگان به همراه دارد.
سهمیهبندی و اجبار به واردات بدون پشتوانه مالی
به گفته پرویزی، واردات برنج در ایران مشمول نظام سهمیهبندی است و هر فصل بین ۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰ تن سهمیه به شرکتها تعلق میگیرد. اما مشکل اینجاست که واردکنندگان ملزم به واردات هستند، حتی در شرایطی که ارز مورد نیاز مشخص نشده باشد.
او با اشاره به ابلاغیه اخیر برای واردات ۱۵۰ هزار تن برنج افزود: بخش خصوصی باید این حجم را وارد کند و سپس به شرکت دولتی «جیتیسی» تحویل دهد، بیآنکه زمان یا منابع ارزی مشخصی برای تسویه تعیین شده باشد. این روند باعث میشود واردکنندگان سرمایه شخصی خود را به خطر بیندازند و با نوسانات شدید نرخ ارز مواجه شوند.
انتقاد از عملکرد شرکت جیتیسی
پرویزی همچنین عملکرد شرکت دولتی «جیتیسی» را نقد کرد و گفت: این شرکت که قبلاً واردکننده مستقیم بوده، اکنون از واردکنندگان میخواهد کالا را با اعتبار شخصی وارد کنند و سپس به آن تحویل دهند. این ساختار باعث شده مسئولیت مالی و ریسک کاملاً بر دوش بخش خصوصی قرار گیرد.
مشکلات سامانه بازارگاه و بروکراسی پیچیده
از دیگر چالشها، سامانه بازارگاه است. طبق مقررات جدید، واردکنندگان باید کالا را پس از ترخیص در این سامانه ثبت کرده و تنها از این طریق به فروش برسانند. همچنین، آنها موظفند حساب بانکی در بانک کشاورزی افتتاح کرده و تمام نقلوانتقالات مالی را تحت نظارت وزارت جهاد کشاورزی انجام دهند.
پرویزی تأکید کرد: این شرایط عملاً اختیار واردکننده را بر کالای خود سلب کرده است. او افزود: هزینههای انتقال ارز از طریق کشورهایی مانند ترکیه یا امارات بین ۵ تا ۱۰ درصد است که در محاسبات لحاظ نمیشود. علاوه بر این، کمیسیونهای بانکی داخلی نیز بار مالی دیگری بر دوش واردکنندگان میگذارد.
آینده مبهم واردات برنج
این فعال اقتصادی در پایان هشدار داد: با ادامه این روند، احتمالاً در سه ماه آینده کمتر کسی حاضر به پذیرش ریسک واردات برنج خواهد بود. بسیاری از فعالان از ابتدای سال به دلیل تأخیر در تخصیص ارز و مشکلات مالی، از ادامه فعالیت دست کشیدهاند. او معتقد است اگر اصلاحات فوری صورت نگیرد، تأمین بازار داخلی با بحران جدی روبهرو خواهد شد.
جمعبندی
بازار واردات برنج در ایران با مشکلات متعددی از جمله تأخیر در تخصیص ارز، سهمیهبندی اجباری، دخالت شرکتهای دولتی و بروکراسی سامانه بازارگاه دست و پنجه نرم میکند. اگر این موانع رفع نشوند، ریسک واردات برای فعالان اقتصادی بالا خواهد رفت و در نهایت بازار مصرفکنندگان با کمبود و افزایش قیمت مواجه میشود./ایلنا
هیچ نظر! یکی از اولین.