تمام اسرائیل هماندازه یک استان ایران / مقایسهای که شما را غافلگیر میکند!
به گزارش خبر محور؛ در سال ۱۹۴۸ میلادی، پس از اتمام دوره قیمومیت بریتانیا بر سرزمین فلسطین و در پی جنگهای خونین میان نیروهای بومی و ارتشهای کشورهای عربی، رژیم صهیونیستی در بخشهای گستردهای از خاک فلسطین اعلام موجودیت کرد. این رویداد که از حمایتهای همهجانبه، تسلیحاتی و استراتژیک قدرتهای غربی بهویژه بریتانیا و آمریکا برخوردار بود، آغازگر غصب نظاممند اراضی اسلامی و دههها مناقشه، آوارگی میلیونها فلسطینی و تنشهای ژئوپلیتیک مستمر در منطقه خاورمیانه شد.
این بازه زمانی که در تاریخ منطقه به عنوان روز «نکبت» (سالروز اشغال فلسطین) شناخته میشود، سرآغاز تغییر اجباری بافت دموگرافیک، تخریب روستاها و جایگزینی جمعیت بومی با مهاجران یهودی بود که آثار و تبعات امنیتی آن تا به امروز بر کل منطقه سایه افکنده است.
وضعیت حقوقی و مناقشه بر سر پایتخت
یکی از پیچیدهترین ابعاد بینالمللی این رژیم، وضعیت حقوقی و دیپلماتیک پایتخت آن است. تلآویو به عنوان پایتخت بینالمللی شناخته میشود و بیشتر کشورهای جهان به دلیل قوانین بینالمللی سفارتخانههای خود را در این شهر مستقر کردهاند. با این حال، رژیم صهیونیستی شهر اورشلیم (بیتالمقدس) را به عنوان پایتخت رسمی و یکپارچه خود معرفی میکند.
این در حالی است که از نظر سازمان ملل متحد و طبق قطعنامههای بینالمللی، بخش شرقی اورشلیم که در جنگ ششروزه ۱۹۶۷ تصرف شد، کاملاً اراضی اشغالی قلمداد میگردد. جامعه جهانی حاکمیت این رژیم بر بیتالمقدس شرقی را غیرقانونی دانسته و اقدامات صهیونیستها برای یهودیسازی این شهر مقدس را محکوم میکند؛ چرا که این منطقه بر اساس قوانین بینالمللی باید به عنوان پایتخت دولت مستقل فلسطین شناخته شود.
تحلیل ابعاد جغرافیایی و مقایسه اسرائیل با استانهای ایران
بررسی وسعت اراضی تحت اشغال رژیم صهیونیستی نشاندهنده ابعاد نسبتاً کوچک جغرافیایی آن در مقایسه با کشورهای پهناور منطقه، بهویژه جمهوری اسلامی ایران است. مساحت رسمی اعلامشده برای این رژیم حدود ۲۲,۱۴۵ کیلومتر مربع است که از این میزان، نزدیک به ۲۱,۶۷۱ کیلومتر مربع را خشکیها تشکیل میدهند. البته با احتساب تمام مناطق تحت کنترل و اراضی اشغالی دیگر نظیر کرانه باختری و بلندیهای جولان سوریه، این رقم در مجموع به حدود ۲۸,۰۲۳ کیلومتر مربع میرسد.
برای درک ملموستر این مقیاس، میتوان کل وسعت سرزمینهای اشغالی را با پهنه وسیع خاک ایران و استانهای مختلف آن مقایسه کرد:
-
مقایسه با استان البرز: استان کوچک اما متراکم البرز در ایران حدود ۵,۸۳۳ کیلومتر مربع وسعت دارد؛ این بدان معناست که مساحت سرزمینهای اشغالی تقریباً چهار برابر این استان است.
-
مقایسه با استان مازندران: استان مازندران در شمال ایران با وسعتی معادل ۲۳,۸۴۲ کیلومتر مربع، از نظر متراژ جغرافیایی تقریباً با کل مساحت رسمی این رژیم برابری میکند.
-
مقایسه با استان فارس: در سوی مقابل، استان پهناوری مانند فارس با مساحتی بیش از ۱۲۲ هزار کیلومتر مربع، به تنهایی حدود شش برابر بزرگتر و وسیعتر از کل جغرافیا و اراضی تحت اشغال صهیونیستها است.
-
مقیاس کلان کشوری: در یک نگاه کلی، کشور پهناور ایران با پهنه استراتژیک بیش از ۱.۶ میلیون کیلومتر مربعی خود، نزدیک به ۷۵ برابر بزرگتر از رژیم صهیونیستی است. به بیان دقیقتر، کل مساحت رسمی سرزمینهای اشغالی تنها حدود ۱.۳ درصد از پهنه جغرافیایی خاک ایران را شامل میشود که نشاندهنده تفاوت فاحش مقیاس سرزمینی میان طرفین است.
ساختار جمعیت، ترکیب قومی و بحران هویت
براساس آمارهای پایه، جمعیت ساکن در مناطق اشغالی فلسطین بالغ بر ۸ میلیون نفر تخمین زده میشود. بافت اجتماعی و ترکیب دموگرافیک این جمعیت به شدت ناهمگون و شکننده است. این آمار شامل حدود ۶ میلیون یهودی و نزدیک به ۱.۶ میلیون عرب (فلسطینیان ساکن در اراضی ۴۸) میشود.
نکته کلیدی و متمایزکننده در تحلیل دموگرافیک این منطقه، اصالت و ریشه شهروندان آن است؛ اکثریت قاطع ساکنان یهودی سرزمینهای اشغالی را مهاجرانی تشکیل میدهند که بومی این خاک نبوده و در طول دهههای اخیر، تحت تاثیر ایده صهیونیسم و با وعدههای اقتصادی و امنیتی، از کشورهای مختلف جهان نظیر روسیه، کشورهای اروپای شرقی، قاره آمریکا و برخی کشورهای غرب آسیا و آفریقا به این منطقه کوچانده شدهاند. این ناهمگونی شدید فرهنگی، زبانی و خاستگاههای متفاوت، جامعهای پارهپاره، چندطبقه و مواجه با بحرانهای عمیق هویت و تضادهای اجتماعی-طبقاتی را پدید آورده است.
ساختار سیاسی و تسلیحات نامشروع هستهای
نظام سیاسی حاکم بر رژیم صهیونیستی بر پایه مدل جمهوری پارلمانی بنا شده است. در این ساختار، پارلمان (کنست) مرجع قانونگذاری و تشکیل کابینه است و قدرت اصلی و کلیدی اجرایی در دستان نخستوزیر قرار دارد، در حالی که جایگاه ریاست رژیم بیشتر نقشی تشریفاتی و نمادین دارد. این ساختار سیاسی به دلیل تعدد احزاب و اختلافات شدید ایدئولوژیک، در سالهای گذشته با بیثباتیهای مداوم، انحلالهای پیدرپی پارلمان و بحرانهای مشروعیت داخلی روبهرو بوده است.
علاوه بر این، ابعاد نظامی و تسلیحات کشتار جمعی این رژیم همواره به عنوان بزرگترین تهدید علیه صلح و امنیت منطقه غرب آسیا مطرح بوده است. صهیونیستها با وجود عدم تایید یا تکذیب رسمی و در پیش گرفتن سیاست ابهام استراتژیک، با حمایت و چشمپوشی قدرتهای غربی، برنامه هستهای نظامی و تسلیحاتی پیشرفتهای را خارج از نظارت آژانس بینالمللی انرژی اتمی توسعه دادهاند. برآوردهای کارشناسان و نهادهای اطلاعاتی بینالمللی نشان میدهند که این رژیم در حال حاضر بین ۱۰۰ تا ۳۰۰ کلاهک هستهای جنگی در اختیار دارد که تهدیدی بالقوه برای کل منطقه به شمار میرود.
موقعیت ژئوپلیتیک و همسایگان
سرزمینهای اشغالی فلسطین از نظر موقعیت جغرافیایی در نقطه حساسی از منطقه غرب آسیا و در کرانه شرقی دریای مدیترانه واقع شده است. این محدوده جغرافیایی محصور در میان مرزهای سیاسی همسایگانی است که وضعیت روابط با آنها، نقشی کلیدی در معادلات امنیتی منطقه ایفا میکند.
مرزهای جغرافیایی این منطقه به شرح زیر تفکیک میشوند:
-
از شمال: با کشور لبنان هممرز است که این خطوط مرزی همواره کانون اصلی تنشها و رویاروییهای نظامی با نیروهای مقاومت بوده است.
-
از شرق: با پادشاهی اردن و همچنین منطقه کرانه باختری رود اردن مجاورت دارد.
-
از جنوب و جنوب غربی: با جمهوری عربی مصر و شبهجزیره سینا دارای مرز مشترک است.
-
از غرب: به طول دهها کیلومتر به کرانههای دریای مدیترانه متصل است که این آبراه، اصلیترین شاهراه ارتباط دریایی، تجاری و پشتیبانی لوجستیکی این رژیم با قاره اروپا و جهان خارج محسوب میشود.
بله | ایتا | روبیکا | سروش پلاس | تلگرام | اینستاگرام | آپارات
هیچ نظر! یکی از اولین.